 |
|
|
MICHAEL NYMAN is de man die de term 'minimalisme' in de muziek introduceerde. Pianist, componist, librettist, musicoloog, criticus, ... die zichzelf introduceerde met zijn scores voor de films van Peter Greenaway ('Drowning By Numbers', 'The Draughtsman's Contract', 'The Cook, The Thief, His Wife & Her Lover'), Michael Winterbottom ('Wonderland') en 'The Piano' van Jane Campion. Verder verzint Nyman perfect passende geluiden voor symfonische orkesten (London Sinfonietta, BBC Symphony Orchestra, ...), choreografieën en opera's ('Ravenous', samen met Daman Albarn van Blur). De variëteit van zijn publiek is dan ook navenant: Nyman wordt bemind door pubers én bejaarden, door klassieke bobo's en experimentele hipsters.
Op MUSIC IN MIND laat dit instituut van de Britse muziekwereld zich vergezellen door zijn 12-koppige MICHAEL NYMAN BAND. Diezelfde 'loudest unamplified street band' liet hij oorspronkelijk opdraven voor de uitvoering van 18de eeuwse, Venetiaanse liederen in een opera, maar na afloop van het project recycleerde Nyman de band als labo voor zijn hoogst persoonlijke compositiestijl: een repetitieve aanpak met een apart gebruik van instrumentale accenten. Dreunende keyboards, viool, een ruwe bariton- en altsax, ... Nyman laat zich daarbij subtiel beïnvloeden door o.a. Mozart, Purcell, Bach, John Cage en Wim Mertens. Zelf wil hij 'aangename en plezierige muziek' componeren, 'rebels en pluricultureel'.
2009 wordt voor Nyman een drukbezet jaar met o.a. de productie van een nieuwe opera (in opdract van de BBC) naar aanleiding van de 80ste verjaardag van Ennio Morricone. En een eerste expositie van zijn werk als fotograaf en videast. Tijdens MUSIC IN MIND presenteert Nyman samen met zijn band een concert waaruit zijn universeel talent ten volle zal spreken. |
|
